“`html
Halli i Ballukut / Si po e shpërbën Rama mitin e drejtësisë së re
Kohët e fundit, Kryeministri Rama nuk tingëllon më si garancia e drejtësisë së re, por si një person në hall, i shqetësuar se miqtë e tij të përndjekur nga drejtësia të mos mendojnë se i ka tradhtuar.
Kryeministri Edi Rama po përgatitet të krijojë një mur politik me votat e 11 Majit për të mbrojtur Belinda Ballukun nga arrestimi. Qëllimi është të shpërbëjë mitin për drejtësinë e re, të cilin ai vetë e ka krijuar, duke premtuar se socialistët nuk do të pengojnë kurrë gjyqësorin, siç kërkohet për afrimin me Bashkimin Europian.
Sjellja e Ramës në muajt e fundit paralajmëron momentin kur kërkesa e SPAK për arrestimin e Ballukut do të mbërrijë në parlament. Atëherë, 850 mijë votat e socialistëve të 11 Majit do të shndërrohen në një mburojë parlamentare për Belinda Ballukun, për të cilën prokurorët kanë argumentuar se paraqet rrezikshmëri për krime të rënda dhe ka ushtruar presion ndaj një dëshmitareje në dosjen e aferave me rrugët. Megjithatë, para se të arrijë në seancë, Rama duhet të “gëlltisë” fjalët që ka thënë për drejtësinë e re.
Premtimi për të mos e shndërruar PS në “rifugio”
Fushata e 11 Majit dhe periudha pas zgjedhjeve kishin një temë kryesore: Partia Socialiste si promovuese e drejtësisë së re, e gatshme të paguante koston politike të hetimeve, në emër të integrimit europian dhe të shtetit ligjor. Megjithëse mund të duket cinike sot, Rama mburrej në fushatë me arrestimet e ish-miqve të tij si Lefter Koka, Erion Veliaj, Ilir Beqaj etj., duke krahasuar Partinë Socialiste me një mace që kapte minjtë më mirë se të gjitha macet e tjera.
Në shtator 2025, në mbledhjen e parë të Partisë Socialiste pas zgjedhjeve, Rama ua sqaroi deputetëve dhe ministrave vijën e kuqe: Partia Socialiste nuk do të kthehej në “llogoren e përbashkët apo në një strehë për të mbrojtur këdo” që kishte probleme me drejtësinë dhe socialistët nuk do të ngrehin kurrë “artileri kundër SPAK-ut apo GJKKO-së”. Ai shkoi deri në vetëflijim politik, duke thënë se edhe nëse prokurorët apo gjyqtarët do t’i trajtonin socialistët si “kavie eksperimentale”, kjo duhej pranuar si pjesë e një procesi më të madh.
“Kush nuk është dakord me këtë qasje të dhimbshme, nuk është për këtë punë, nuk duhet të merret me politikë në llogoren e Partisë Socialiste. Ka të drejtën e vet të ketë një qasje tjetër, por jo në radhët e udhëheqjes së Partisë Socialiste”, shprehej Rama.
Mesazhi ishte i qartë: Kush mendonte se mund t’i dilte kundër prokurorëve të SPAK dhe gjykatësve të GJKKO, kishte derën hapur për t’u larguar nga Partia Socialiste. Të dehur nga postet e ministrave të shpërndara në të njëjtën mbledhje, të gjithë duartrokitën fjalën e tij, përfshirë edhe Belinda Ballukun. Deri ditën që u njoh me akuzën e prokurorit Dritan Premçi, ajo u shpreh në mënyrë institucionale jashtë SPAK: “Jam shpresëplotë se ky do të jetë një proces i bazuar mbi transparencën, llogaridhënien dhe mbi të gjitha tek parimet e drejtësisë së pandryshueshme tek e cila besoj.” Këto fjalë tani duket se janë harruar.
“Volumi” i dosjes, herë bind e herë nuk bind
Nga “detyrim paraqitje” për Belinda Ballukun, SPAK shkoi te sekuestrimi i pasaportës, pezullimi nga detyra dhe në fund, kërkesa për arrestim në parlament. Dosja e Ballukut u përshkallëzua brenda pak javësh. Sa herë që prokurorët hidhnin një hap, retorika e mazhorancës ashpërsohej. Nga makineria e propagandës filluan të prodhohen argumente të reja: jo më mbështetje e pakushtëzuar për drejtësinë, por analiza mbi standardet e paraburgimit, proporcionalitetin e masave dhe të drejtat e të pandehurve.
Megjithatë, kjo nuk është hera e parë që Partia Socialiste përballet me një kërkesë për autorizim arrestimi për një deputet nga SPAK. Kur komentoi rastin e Arben Ahmetajt, Rama vlerësoi se prokurorët i kishin paraqitur “dosjen e një pune voluminoze hetimore”. Fakti që dosja për Arben Ahmetajn ishte voluminoze i kishte pëlqyer kryeministrit si sinjal për votë pro. Por sot, në rastin e Ballukut, voluminoziteti është problem.
“Po të isha unë në Këshillin e Mandateve do t’iu thoja: çohuni, ikni dhe kthehuni me një dosje për deputetët. Nuk mund të vini këtu me 16 mijë faqe që i quani prova. Nuk janë produkt hetimi. Janë 16 mijë faqe ku janë futur brenda kontrata, studime, arkivi i ministrisë”, është shprehur Rama për prokurorët që i kërkojnë të zhveshë nga imuniteti bashkëpunëtoren e tij të afërt. Ky ndryshim perspektive nga ana e Ramës nuk mund të kalojë pa u vënë re.
Rama implikohet vetë në dosjen e Ballukut
Në konferencën e fundvitit me gazetarët, i pyetur për mesazhet mes Belinda Ballukut dhe Ervis Berberit, ku pranohet se ishte kryeministri ai që kërkonte takime me biznesmenë përfitues tenderash, Rama zgjodhi një qasje të rrallë për politikën, duke u implikuar vetë në akuzën e SPAK për ministren.
“Që unë të kem thënë; ‘Tako Ramë Gecin’ kjo s’ka çudi. Jam interesuar gjithmonë kur ka dashur. I kam takuar edhe përfaqësues të kompanisë turke, ‘Ejani investoni në Shqipëri’. Po pastaj komentet; Fitoi tenderin pas 3 muajsh, janë si ato të Zhvejkut!”
Në dosjen për Ballukun nuk ka më shumë se kaq. Në momentin që kryeministri pranon se ka qenë pjesë e takimeve me biznesmenë që më pas kanë përfituar tendera, edhe pa qenë subjekt hetimi, ai hyn në një rreth interesi që e bën çështjen personale. Nëse lejon arrestimin e Ballukut, Rama i hap rrugë një procesi që mund të prodhojë dëshmi të reja, emra të rinj dhe lidhje të tjera. Kjo është edhe një arsye për t’i thënë JO arrestimit të Ballukut.
Shqetësimi për numrin e lartë të të paraburgosurve
Prej muajsh, në media është ushqyer debati për numrin e lartë të të paraburgosurve në Shqipëri. Raporte të cituara nga ekspertë ndërkombëtarë, referenca ndaj Këshillit të Europës, analiza mbi masat e sigurisë. Jo rastësisht, Edi Rama ka deklaruar se shqyrtimin e kërkesës së SPAK për arrestimin e Belinda Ballukut do ta bëjë “në dritën e raportit të ekspertëve të Këshillit të Europës, edhe në dritën e raportit të Komisionit të ‘torturave’ të Këshillit të Europës”. Një argument juridik, i paketuar me kujdes nga propaganda, që paralajmëron rrëzimin e SPAK në parlament.
Pyetja që ngrihet në këtë rast është e thjeshtë: Kur e kuptoi mazhoranca shtimin e numrit të të paraburgosurve, përderisa Rama ka nxitur publikisht arrestimin e Sali Berishës, Ilir Metës, Arben Ahmetajt, Lefter Kokës, Ilir Beqajt, Alqi Bllakos etj.?
Partia Socialiste nuk ka shpallur ende një qëndrim zyrtar për votën në Parlament. Rama ka thënë se do të japë një përgjigje të qartë dhe të denjë kur të jetë koha e duhur. Por narrativa e tij tregon se diçka ka kuptuar: Është e lehtë të flasësh për drejtësi të pavarur kur ajo troket në derën e tjetrit, por e vështirë kur troket në zyrën ngjitur me tënden.
“`