Analiza e titullit dhe përmbajtjes origjinale tregon se artikulli trajton zhvillime politike dhe juridike që lidhen me figura të larta në qeverinë shqiptare. Nuk ka gjuhë urrejtjeje, dhunë, diskriminim, përmbajtje eksplicite apo përmendje të ndjeshme. Artikulli është i përshtatshëm për rishkrim.
—
**Krahasimi: Si halli i Belës e fiku përfundimisht yllin e Lalit**
Asgjë nuk ngjan në sjelljen që ka aplikuar Partia Socialiste (PS) mes rasteve të Veliajt dhe Ballukut, duke shpjeguar edhe arsyen pse kryebashkiaku aktual ka përfunduar në lajmet e kronikave. Ditën e sotme, media ka pasqyruar lajme rutinore në lidhje me procesin ndaj kryebashkiakut të Tiranës, Erion Veliaj, i cili është nën hetim. Pyetjet kryesore janë nëse dosja e SPAK-ut do të kalojë për gjykim, nëse gjykatësja do të përjashtohet, dhe nëse Veliaj do të përfaqësohet nga avokati i tij i shkarkuar apo nga ai i caktuar kryesisht.
Që prej fitores kundër shkarkimit në Gjykatën Kushtetuese në fillim të nëntorit 2025, Erion Veliaj nuk përbën më një lajm politik; titujt për të janë zhvendosur në rubrikat e kronikave gjyqësore. Hapësirën e madhe që zinte ai, tashmë e ka mbushur zv/kryeministrja Belinda Balluku me problemet e saj me drejtësinë dhe mbrojtjen e paprecedentë që ajo po merr nga kryeministri dhe forca e përbashkët politike.
Rivaliteti mes Veliajt dhe Ballukut ka qenë realisht i fortë kur të dy gëzonin pushtet të pakufizuar. Ai vijoi të diskutohej edhe pasi Veliaj u rrëzua politikisht. Menjëherë pasi Veliaj u mor i pandehur nga SPAK-u, qarqe pranë mazhorancës akuzuan Ballën për lojëra në prapaskenë, duke pretenduar se ajo fshihej pas denoncuesit Nesti Angoni dhe se kishte nxjerrë nga Albcontrol, që e kontrollonte ajo, lëvizjet e Veliajt me avionë me biznesmenë.
Megjithatë, pushteti pa rival i Ballukut përkrah Ramës, nuk zgjati më shumë se 8 muaj. Edhe ajo u mor e pandehur, dhe në dosjen e përgjimeve të saj, krimet për të cilat dyshohet janë ku e ku më të rënda se akuzat ndaj Veliajt. Pavarësisht kësaj, u vu re një trajtim i diferencuar kur të dy u përballën me të njëjtën sfidë: do të mbroheshin apo jo nga Rama?
Veliaj mori mbështetje jo më shumë se dhjetëditore, me organizimin e një mbledhjeje të grupit parlamentar, një miting në shesh dhe një reagim të Ramës. Më pas, kreu i qeverisë u kërkoi të tijve të ndalnin mbrojtjen e tij dhe akuzat kundër SPAK-ut.
Balluku, ndërkohë, po merr mbrojtje prej dy muajsh, dhe në PS nuk ka më udhëzim për të heshtur kritikat ndaj drejtësisë në përkrahje të saj.
Në bashkinë e Tiranës, Rama kërkoi menjëherë spastrimin e të gjithë besnikëve të kryebashkiakut, duke e detyruar këtë të fundit të grisë letrën e delegimit të kompetencave tek nënkryetarja e vetëcaktuar dhe t’ia kalonte ato Anuela Ristanit.
Për Ballukut, ndonëse e pezulluar për një kohë nga gjykata, kryeministri i ka lënë kompetencën të caktojë njerëzit e saj të afërt në krye të OSSHE-së dhe ARSH-së.
Për Veliajn, Rama kërkoi shkarkim nga detyra dhe zgjedhje të reja në kryeqytet, në mënyrë që “mos të pengohej puna në Tiranë”.
Për Ballukut, ndonëse SPAK e ndaloi të hynte në zyrë, kryeministri e mbajti vendin bosh, madje edhe duke renditur publikisht punët që po mbeteshin pa bërë për shkak se zv/kryeministrja nuk kishte më të drejtë firme.
Në Gjykatën Kushtetuese, përfaqësuesit ligjorë të kryeministrisë u rreshtuan kundër Veliajt, pro shkarkimit të tij.
Po aty, përfaqësuesit ligjorë të Ramës, bashkë me ata të presidencës dhe kuvendit, u shfaqën në krah të Ballukut, duke mbrojtur të njëjtën kauzë, se ajo nuk mund të pezullohej nga detyra.
Pikërisht kjo qasje diametralisht e kundërt, që dëshmon se njërin Rama e ka lëshuar ndërsa tjetrën po e mbron, ka sjellë si pasojë edhe çbalancimin e hapësirës mediatike që po i kushtohet dy ish-figurave të afërta të Ramës. Balluku është në faqet e para dhe mbetet një lajm politik. Veliaj është zhvendosur shumë më poshtë, te titujt e kronikës. Ndërsa njëra shkakton debate, tjetri është lënë në harresë.
Edhe tani, kur të dy kanë marrë tatëpjetën, rivaliteti vijon dhe duket se në hallin e saj, Balluku ka fituar etapën e fundit të luftës për ekzistencë brenda çiftit që dikur vetëquheshin “vëlla e motër”.