“`html
Turizmi dhe agroturizmi duhet të unifikojnë vizionin për të siguruar qëndrueshmëri
Altin Prenga, nga agroturizmi “Mrizi i Zanave”, thekson nevojën që turizmi dhe agroturizmi të bashkojnë vizionin e tyre për të krijuar një markë të fortë, duke ruajtur identitetin dhe autenticitetin për të garantuar qëndrueshmëri afatgjatë.
Sipas Prengës, ndërsa agroturizmi përballet me sfida për të nxjerrë në pah dhe përmirësuar elementët më origjinalë që kërkojnë turistët, turizmi tradicional po tregon dobësi në disa aspekte, gjë që mund të ketë një efekt domino.
Ai shprehet se ecuria e përgjithshme e sektorit është pozitive, por sfida reale për të ardhmen është standardizimi dhe protokollet që do të kërkojë integrimi në Bashkimin Europian. Prenga sugjeron se këto standarde duhet të jenë më të buta, të ngjashme me mënyrën se si trajtohen subjektet e ngjashme në Europë.
Si ka qenë ecuria e agroturizmit gjatë këtij viti?
Trendi dhe kërkesa për të vizituar agroturizme janë shumë të mira. Ky vit ka shënuar një rritje, duke konfirmuar interesin e vizitorëve për autentiken dhe tradicionelen.
Cilët janë disa nga aspektet që ushtrojnë më shumë presion në këtë sektor?
Përveçse është një sektor që kërkon shumë punë dhe përpjekje, përditshmëria e aktivitetit bëhet gjithnjë e më e vështirë për shkak të presioneve të vazhdueshme nga mungesa e lëndës së parë. Braktisja e tokave nga njerëzit ndikon drejtpërdrejt në këtë sektor.
Si mendoni se do të ndikojnë nismat e fundit për ekonominë rurale, si Paketa e Maleve dhe rijetëzimi i kullave?
Paketa e Maleve dhe nisma për rijetëzimin dhe përfshirjen e kullave në zinxhirin turistik në qarqe si Lezhë, Shkodër, Dibër dhe Kukës, padyshim që do të nxisin ekonomitë lokale. Sidoqoftë, çështja kryesore nuk është ajo që parashikohet në letër, por mënyra e zbatimit. Këto nisma pozitive duhet të kenë një qasje të kujdesshme për të mbajtur pranë popullsinë që ka tendencë të migrojë drejt qendrave urbane.
Nismat vendosin një fokus të ri në zonat rurale dhe rrjedhimisht, bëjnë më të qëndrueshme ekonominë në tërësi.
Si ka ndikuar agroturizmi në ekonominë lokale dhe gjallërimin e fshatrave, dhe a është kjo zgjidhja për të mbajtur njerëzit në vendin e tyre?
Në zonat me potencial, si rrethinat e Tiranës apo ato me bukuri natyrore (fshatra me lumenj, liqene), ka pasur një rritje të vazhdueshme të agroturizmeve, ndonëse në disa raste abuzohet me këtë emërtim. Ndërkohë, në zonat më pak të favorshme, agroturizmi nuk mund të jetë zgjidhja për të ndalur braktisjen e plotë.
Bujqësia dhe blegtoria lidhen ngushtë me agroturizmin. Cila prej tyre po bëhet më problematikë për segmentin tuaj?
Blegtoria po pëson rënie të vazhdueshme dhe po bëhet më sfiduese. Bujqësia është në një situatë më të mirë, pasi mundësitë e automatizimit e zbutin disi efektin.
A ka ende vend për një paketë të diferencuar për sektorin tuaj, për të nxitur zhvillimin e aktiviteteve plotësuese?
Agroturizmi është trajtuar me një paketë më herët dhe përfiton nga ajo. Problemi që shoh është që një pjesë e subjekteve që paraqiten si agroturizme nuk arrijnë të certifikohen për shkak të kushteve. Aktualisht, janë rreth 50-60 agroturizme të certifikuara, kurse numri duhet të ishte më i lartë.
Falë promovimit, Shqipëria ka tërhequr vizitorë nga e gjithë bota. A ka ndryshuar harta e vizitorëve edhe tek agroturizmet?
Ka një rritje të kombësive që vizitojnë agroturizme. Megjithatë, përsa i përket qëndrimit me fjetje, kryesojnë gjermanët, ndoshta për shkak të kulturës së tyre të rezervimit paraprak. Në restorant, ka një prani më të gjerë turistësh nga Europa Perëndimore, italianë, francezë, nordikë, por edhe nga Amerika e Jugut e Islanda.
Cila është sfida që ju shihni në horizont për agroturizmin?
Sfidë kemi çdo ditë, por ajo që shoh në horizont është mënyra se si do të përshtatemi me procesin e integrimit në Bashkimin Europian dhe standardizimin që do të kërkojë ky proces. Duhet pasur parasysh që prodhimi artizanal dhe elementët e agroturizmit kanë normative të ndryshme nga biznesi tradicional. Nuk mund të trajtohen me të njëjtat protokolle; duhen adoptuar normativa më të zbutura, si ato në Europë.
Si e parashikoni vitin 2026 për ecurinë e agroturizmit?
Besoj do të jetë një vit i mirë. Për ne është e rëndësishme të ruajmë nivelin dhe trendin me të cilin po mbyllet viti 2025. Klientët e zakonshëm dhe vizitorët kureshtarë vazhdojnë të kenë interes. Nuk shoh problem për vitin 2026, por është e rëndësishme ruajtja e qëndrueshmërisë afatgjatë.
Duhet të punohet nga të gjithë, jo vetëm nga agroturizmi, që kjo rritje të vazhdojë, edhe pse ne kemi marrë përsipër barrën e identitetit dhe turizmit. Identiteti shtrihet nga qendra e Tiranës deri në Çamëri. Nuk është vetëm çështje marke; duhet të unifikohet mendimi dhe vizioni.
Promovimi dhe reklamat për Shqipërinë tërheqin turistët, por ne duhet t’i përgjigjemi siç duhet, jo thjesht duke punuar sot për sot pa menduar për të nesërmen. Këto raste dëmtojnë të gjithë. Nëse nuk punohet me identitet, nuk është turizëm. Nëse kjo punë bëhet vetëm për fitim momental, kjo do të lëkundë qëndrueshmërinë.
“`