Në vijim është rishkrimi i artikullit, duke u përqendruar në ruajtjen e kuptimit, tonit dhe stilit origjinal, si dhe përmirësimin e qartësisë dhe rrjedhshmërisë.
## Dilema e Silvinhos për formacionin e Kombëtares në Nëntor: Cilat do të jenë surprizat?
Shqipëria do të zhvillojë dy ndeshje vendimtare në muajin nëntor. Fillimisht, më 13 nëntor, Kombëtarja do të sfidojë Andorrën, ndërsa tre ditë më vonë, më 16 nëntor, do të presë Anglinë në stadiumin “Air Albania”. Këto tre ditë pritet të jenë vendimtare për fatin e Shqipërisë në fazën eliminatore të Botërorit, pasi me një fitore kundër Andorrës, skuadra ka gjasa të mëdha të kualifikohet për në “Play-Off”.
Rrugëtimi i Kombëtares në këto eliminatore ka qenë në përgjithësi pozitiv, me të vetmin zhgënjim të raportuar si barazimi 1-1 kundër Letonisë. Pavarësisht se Letonia konsiderohej një kundërshtar më i lehtë, Shqipëria nuk arriti të merrte tre pikë. Megjithatë, fitorja ndaj Serbisë në Leskovc ka ndihmuar në harresën e atij rezultati. Ironikisht, këto dy ndeshje ishin të vetmet ku Shqipëria luajti me të njëjtin formacion, pasi në katër sfidat e tjera u shfaqën formacione të ndryshme.
Me formacionin e parë, Shqipëria rezultoi e zhgënjyer në ndeshjen ndaj Letonisë, ku barazoi 1-1. Ky barazim, përveç se vuri në dyshim seriozisht mundësitë e kualifikimit, u shoqërua edhe me një lojë të dobët nga ana e Kombëtares, ku munguan rastet e shënimit. Pavarësisht kësaj, trajneri Silvinjo i besoi këtij formacioni dhe vendosi ta përsëriste atë katër muaj më vonë, në sfidën kundër Serbisë.
Ndryshe nga ndeshja në Letoni, në Leskovc kuqezinjtë zhvilluan një paraqitje madhështore, duke fituar 0-1 dhe duke krijuar shumë raste shënimi. Për më tepër, mbrojtja ishte shumë e sigurt dhe nuk pati rrezik për humbjen e pikëve apo edhe për një barazim. Ndeshja kundër Letonisë pati ndryshime të shumta në formacion, veçanërisht në repartin e mbrojtjes. Kundër Letonisë, në mbrojtje luanin Balliu në të djathtë, Kumbulla dhe Ismajli në qendër, dhe Mitaj në të majtë. Mesfusha në të dyja ndeshjet ishte e përbërë nga treshja Asllani, Laçi dhe Shehu. Në sulm, ndryshimi ishte në krahun e majtë, ku kundër Serbisë luante Uzuni, ndërsa kundër Letonisë ishte Hoxha. Në të djathtë luante Broja dhe Manaj në qendër të sulmit.
Ky formacion, i preferuar nga Silvinjo në tre ndeshje kualifikuese, ka sjellë dy fitore dhe një barazim. Fitore të plota janë marrë kundër Andorrës në Tiranë dhe kundër Letonisë në Tiranë, ndërsa kundër Serbisë u arrit një barazim pa gola. Është interesante fakti se Silvinjo ka preferuar këtë formacion kryesisht në ndeshjet në shtëpi, ndryshe nga moduli 4-3-3, të cilin e ka përdorur në ndeshjet jashtë fushe.
Lidhur me këtë formacion, Silvinjo ka pasur gjithashtu lojtarë “të preferuar”, duke bërë ndryshime minimale. Për shembull, kundër Andorrës, Aliji luajti si titullar në të majtë të mbrojtjes, ndërsa në të dyja sfidat e tjera luajti Mario Mitaj. Në sulm, ndryshimi i vetëm ishte Nedim Bajrami si titullar në të majtë kundër Letonisë, ndërsa kundër Andorrës dhe Serbisë, Arbër Hoxha ishte titullar, duke lënë Bajramin në stol.
Herën e parë dhe të vetme që Silvinjo përdori këtë formacion në eliminatore, ishte në ndeshjen jashtë fushe kundër Anglisë. Atë takim, kuqezinjtë e humbën me rezultatin 2-0, dhe paraqitja në fushë nuk ishte në nivelin më të mirë, pjesërisht për shkak të kundërshtarit të fortë. Ky formacion nuk u përdor më në asnjë rast tjetër gjatë këtyre kualifikueseve. Në sfidën kundër Anglisë, pati gjithashtu shumë ndryshime në formacion: Strakosha në portë, Aliji në të majtë dhe Balliu në të djathtë të mbrojtjes, me Gjimshitin dhe Ajetin në qendër. Para mbrojtjes ishte Ramadani, ndërsa në mesfushën me katër lojtarë ishin Bajrami në krahun e majtë, Asani në të djathtë, dhe Laçi me Asllanin në qendër. Sulmues në atë takim ishte Myrto Uzuni.