Historia tragjike/ Si u ekzekutua Robina Aminian në protestën e Teheranit
Prindërit mbërritën në Teheran në agim dhe e gjetën Robina Aminian mes qindra trupave, me një plagë plumbi në pjesën e pasme të kokës. Shumë nga viktimat ishin vajza të reja, me plagë në qafë dhe fytyrë.
Robina Aminian, rreth 22-23 vjeçe, ishte studente dhe kishte pasion modën dhe aktivizmin politik. Ajo postonte në Instagram foto të fustaneve të saj të qëndisura me dorë. Një javë para vdekjes së saj, më 8 janar, ajo mori pjesë në një demonstratë antiqeveritare pranë kolegjit të grave Shariati në Teheran.
Protestat në Iran kishin filluar prej më shumë se një jave, por ajo ditë ishte veçanërisht e tensionuar. Tubimet po zgjeroheshin dhe thirrjet për ndryshim regjimi po bëheshin gjithnjë e më të forta. Ish-presidenti amerikan Donald Trump kishte kërcënuar me ndërhyrje ushtarake nëse forcat e sigurisë do të hapnin zjarr ndaj protestuesve, ndërsa princi i kurorës në mërgim, Reza Pahlavi, u bënte thirrje iranianëve të dilnin masivisht në rrugë.
Jeta e Robina Aminian u ndërpre atë natë. Tezja e saj, Hali Nouri, u shpreh se ajo ishte një vajzë plot entuziazëm për jetën dhe ëndrrat e së cilës u varrosën nga dhuna e shtypësve të Republikës Islamike.
Pas kësaj periudhe protestash, Donald Trump deklaroi se vrasjet e protestuesve kishin ndaluar, por iranianët raportuan se kjo qetësi erdhi për shkak të dhunës së shtuar nga forcat e sigurisë, e cila u përhap në dhjetëra qytete. Shtypja u krye nën një mbyllje të plotë të internetit dhe pengimin e telekomunikacionit, duke e bërë të vështirë vlerësimin e shkallës së saj të vërtetë.
Organizatat e të drejtave të njeriut po përpiqen të mbledhin të dhëna për numrin e viktimave, bazuar në dëshmitë nga të afërmit, punonjësit e shëndetësisë dhe dëshmitarët okularë. Dëshmitë dhe vlerësimet tregojnë se gjakderdhja tejkalon çdo valë të mëparshme protestash.
Fillimisht, zyrtarët iranianë kishin pranuar shkaqet ekonomike të trazirave. Por, teksa presioni mbi regjimin u rrit, retorika u ashpërsua. Kreu i gjyqësorit paralajmëroi se nuk do të kishte asnjë butësi për ata që “ndihmojnë armiqtë e Republikës Islamike”, ndërsa udhëheqësi suprem fetar, Ajatollah Ali Khamenei, foli për luftë kundër “terroristëve të sponsorizuar nga të huajt”.
Pasditen e 8 janarit, mijëra iranianë dolën në rrugë në të gjithë vendin, duke brohoritur slogane për rënien e Republikës Islamike dhe “Vdekje diktatorit”. Forcat e regjimit ishin të përgatitura të përgjigjeshin më me vendosmëri, duke përdorur njësi të Gardës Revolucionare dhe milicisë paramilitare Basij, të armatosur me kallashnikovë dhe madje edhe mitralozë të rëndë.
Rreth orës 8:30 të mbrëmjes, autoritetet ndërprenë internetin në të gjithë vendin dhe përshkallëzuan masat e rrepta. Një video nga lagjja Nazi Abad tregon protestuesit e bllokuar në një rrugicë të ngushtë, ku dëgjohen të shtëna armësh dhe një zë thotë: “Nuk po i lënë të largohen. Po i qëllojnë, po i vrasin”.
Ndërkohë, nëna e Aminian në qytetin e Kermanshah mori një telefonatë nga një shoqe e vajzës së saj, e cila i tha se ajo kishte vdekur. Prindërit mbërritën në Teheran në agim dhe e gjetën Robina Aminian mes qindra trupave, me një plagë plumbi në pjesën e pasme të kokës.
Pavarësisht urdhrave për t’i lënë trupat atje, nëna e saj e mori fshehurazi trupin dhe ngau makinën për 6 orë me trupin e pajetë të vajzës së saj në sediljen e pasme, duke qarë gjatë gjithë rrugës. Skena të ngjashme u zhvilluan në të gjithë vendin.
Vlerësimet e numrit të të vdekurve ndryshojnë në mënyrë dramatike, nga “qindra” të pranuara nga Ministri i Jashtëm i Iranit, Abbas Araghchi, deri te “mijëra” të pretenduara nga organizatat dhe agjencitë e inteligjencës. Aktivistët e të Drejtave të Njeriut në Iran raportojnë më shumë se 2600 vdekje dhe mbi 18,400 arrestime që nga fundi i dhjetorit, duke e bërë goditjen aktuale më vdekjeprurëse që nga vitet 1980.
Udhëheqja e Iranit nuk e ka mbajtur sekret qëndrimin e saj të ashpër. Khamenei i quajti protestuesit “agjentë armiq” dhe u bëri thirrje forcave të sigurisë të veprojnë “me gjithë fuqinë e tyre”, ndërsa prokurori paralajmëroi se ata që shkatërrojnë pronën ose marrin armët mund të akuzohen si “armiq të Zotit” – një krim i dënueshëm me vdekje.
Familjes së Robina Aminian nuk iu lejua ta vajtonte. Vajza e re u varros në një varr të pashënuar pranë Kermanshah. Kur nëna e saj u kthye në shtëpi, ajo gjeti forcat e sigurisë duke e vëzhguar. “Nëna nuk mund të shkojë më askund,” tha xhaxhai i Robinës. “Ata e ndjekin si një hije.”