“`html
Vizita e kryeministrit të Shqipërisë, Edi Rama, në Izrael duket të jetë e motivuar nga përkeqësimi i marrëdhënieve me administratën Trump dhe nevoja për një aleancë të re mbrojtëse në një arenë ndërkombëtare në ndryshim.
Rama dhe presidenti i Izraelit, Isak Herzog, u pritën me duartrokitje në Konferencën Ndërkombëtare për Luftën kundër Antisemitizmit në Jerusalem. Rama ishte i vetmi kryeministër në detyrë që mori pjesë në këtë ngjarje, i shoqëruar nga bashkëshortja e tij.
Gjatë fjalimit të tij, Rama foli për hebrenjtë e shpëtuar në Shqipëri gjatë Luftës së Dytë Botërore dhe theksoi qëndrimin e Shqipërisë kundër antisemitizmit dhe islamofobisë. Megjithëse fjalimi ishte korrekt dhe i balancuar, pjesëmarrja e tij në konferencë dhe ekspozimi në një platformë politike të zgjedhur sinjalizojnë një ripozicionim të qartë ndërkombëtar.
Artikulli sugjeron se Izraeli po përpiqet të krijojë një platformë politike kundër kampit liberal progresist, duke formuar një aleancë të re mes mbështetësve të Trump në Amerikë, establishmentit izraelit dhe të djathtës radikale evropiane. Pyetja që ngrihet është se çfarë kërkon Edi Rama në këtë koalicion të ri.
Izraeli si platformë e një aleance të re politike
Izraeli po bëhet qendra e një aleance të re globale, e bazuar në sigurinë, kundërshtimin e islamit politik, refuzimin e emigracionit dhe sfidimin e progresizmit liberal. Ministri izraelit i Diasporës dhe Luftës kundër Antisemitizmit, Amichai Chikli, është figurë kryesore në këtë iniciativë. Chikli është i njohur për qëndrimet e tij kontroverse dhe aleancat me të djathtën ekstreme evropiane, duke argumentuar se radikalizmi islam është kërcënimi kryesor për hebrenjtë dhe se aleanca me partitë e djathta evropiane është e nevojshme.
Vizioni i Chiklit, i shprehur qartë në shkrimet e tij, është se “Kërcënimi i vërtetë për hebrenjtë e Europës është Islami radikal, jo e djathta politike.” Ky qëndrim lejon parti të djathta evropiane, të cilat janë akuzuar për racizëm dhe islamofobi, të paraqiten si mbrojtëse të hebrenjve dhe aleate të Izraelit.
Lista e të ftuarve në konferencën ndërkombëtare përfshin figura si Geert Wilders, Jimmie Åkesson, partitë Vox dhe National Rally, të njohur për retorikën e tyre anti-emigrante dhe kundër komuniteteve myslimane. Kjo lëvizje vjen si kundërpërgjigje ndaj njohjes së Palestinës nga disa qeveri perëndimore.
E kaluara me Soros dhe demokratët amerikanë
Për më shumë se një dekadë, Edi Rama u perceptua si një figurë progresiste liberale në Europën Juglindore, me mbështetje nga rrjetet e lidhura me George Soros dhe marrëdhënie të ngushta me demokratët amerikanë. Ai mori pjesë në dasmën e Alex Soros, ku ishin të pranishëm figura të rëndësishme të Partisë Demokratike amerikane.
Rama u nderua në SHBA me një çmim solidariteti nga Hillary Clinton për strehimin e rreth 4,000 afganëve pas tërheqjes së ushtrisë amerikane nga Afganistani në 2021. Kjo ngjarje përforcoi imazhin e tij si progresist liberal. Administrata Biden gjithashtu e mbështeti Ramën, me Sekretarin e Shtetit Antony Blinken që e quajti atë “një udhëheqës të shquar”.
Sidoqoftë, pas zgjedhjeve të nëntorit 2024 në SHBA, ku Donald Trump u rikthye në Shtëpinë e Bardhë, marrëdhëniet ndryshuan. Presioni mbi organet e drejtësisë në Shqipëri për luftën kundër korrupsionit dhe krimit të organizuar u rrit, dhe gjuha e Departamentit të Shtetit ndryshoi, duke theksuar nevojën për luftë kundër organizatave kriminale dhe korrupsionit pa tolerancë politike.
Kjo situatë ka ndryshuar pozicionin e Ramës, pasi aleanca liberale nuk garanton më imunitet. Ky është motivi personal i Ramës për të kërkuar një bosht të ri mbrojtës.
Rama si alibi politike e ekstremistëve, në këmbim të ruajtjes së pushtetit
Në këtë kontekst, prania e Edi Ramës, si kryeministër i një vendi me shumicë myslimane, shërben si një figurë pastruese për koalicionin e ri “trumpistë-estabilishmenti izraelit-e djathta ekstreme europiane”. Ai përdoret për të zbutur dhe legjitimuar një koalicion që fokusohet te frika nga islami politik dhe emigracioni mysliman.
Pjesëmarrja e Shqipërisë, ku nuk ka debat për antisemitizmin, duket si një mënyrë për të treguar se ky koalicion nuk është kundër myslimanëve. Prania e Ramës synon të ripozicionojë Shqipërinë si aleate të dobishme në epokën Trump, duke zbutur presionin diplomatik amerikan, duke shmangur izolimin politik dhe duke penguar fokusin e drejtësisë së mbështetur nga SHBA.
Ky përpjekje për t’u rreshtuar me të djathtën ekstreme evropiane nuk është e re. Artikulli përmend si sinjal të parë projektin kontrovers të qeverisë italiane për ngritjen e kampit të refugjatëve në Shqipëri.
Për Edi Ramën, ky ndryshim pozicioni nga mbështetja e Soros tek ekstremistët e djathtë nuk ndryshon besimin e tij, pasi ai nuk ka qenë kurrë i lidhur me vlerat e asnjërit kamp. Përmes kësaj aleance të re, ai thjesht kërkon të ruajë pushtetin dhe është gati të bashkëpunojë me këdo.
“`