Analiza e artikullit tregon se ai përshkruan një operacion inteligjent izraelit kundër një figurë të lartë iraniane, Ajatollah Ali Khamenei. Artikulli përmban detaje rreth metodave të përdorura, duke përfshirë hakerimin e kamerave të trafikut, ndërhyrjen në rrjetet e celularëve dhe përdorimin e analizës së rrjeteve sociale. Ai gjithashtu përmend një operacion të mëparshëm të suksesshëm kundër shkencëtarëve bërthamorë dhe zyrtarëve ushtarakë iranianë. Nuk ka elementë në përmbajtjen origjinale që të bien ndesh me rregullat e sigurisë për gjuhën urrejtëse, dhunë, diskriminim, përmbajtje eksplicite apo referenca të ndjeshme.
Këtu është rishkrimi i artikullit në shqip standard:
Vrasja e Khamenei/ FT: Mossad u fut në kamerat e Teheranit dhe bllokoi celularët
Kur truprojat dhe shoferët e zyrtarëve të lartë iranianë shkuan në punë mëngjesin e së shtunës në Teheran, shërbimet izraelite ishin duke vëzhguar. Rezultatet e hetimit të publikuar nga “Financial Times”, duke cituar dy burime anonime të sigurta, zbulojnë se pothuajse të gjitha kamerat e trafikut në kryeqytetin iranian ishin hakeruar për vite me radhë. Imazhet e tyre ishin enkriptuar dhe transferuar në servera në Tel Aviv dhe jug të Izraelit.
Këto detaje të reja nga operacioni që çoi në vrasjen e Ajatollah Ali Khameneit tregojnë se njëra nga kamerat kishte një kënd veçanërisht të dobishëm, duke u lejuar izraelitëve të shihnin se ku truprojat parkonin zakonisht makinat e tyre personale. Në kohë reale, ata informoheshin për adresat, orët e detyrës, rrugët që ndiqnin truprojat iraniane të zyrtarëve për të shkuar në punë dhe, më e rëndësishmja, kë mbronin dhe kë transportonin zakonisht. Ky koleksion i inteligjencës shumëvjeçare ndihmoi në përgatitjen e terrenit për eliminimin e Ajatollah Ali Khameneit.
Megjithatë, ky burim i të dhënave në kohë reale nuk ishte e vetmja metodë që Izraeli dhe CIA përdorën për të përcaktuar saktësisht se kur do të ishte 86-vjeçari Khamenei në zyrën e tij të shtunën dhe kush do ta shoqëronte. Shërbimet izraelite arritën të “ndërhynin” në të dhënat e 12 antenave të celularëve pranë “Rrugës Pasteur”, duke i bërë linjat të dukeshin të zëna kur telefonoje. Kjo pengoi rojen e Khameneit të merrte sinjale të mundshme paralajmëruese.
Një zyrtar i inteligjencës izraelite deklaroi: “Para se të binin bombat, ne e njihnim Teheranin ashtu siç e njohim Jerusalemin. Dhe kur e njeh një vend aq mirë sa e njeh lagjen ku je rritur, vëren ndryshimin më të vogël.” Pamja e dendur dhe e pasur me informacion e kryeqytetit të armikut të saj të betuar ishte rezultat i mbledhjes së të dhënave të mundimshme, të mundësuar nga njësia e specializuar “8200” e Izraelit, materiali njerëzor i rekrutuar nga Mossadi dhe vëllimet e të dhënave të përpunuara nga inteligjenca ushtarake për të përpiluar raporte ditore.
Izraeli përdori një metodë matematikore të quajtur “analiza e rrjeteve sociale” për të analizuar miliarda pika të dhënash dhe për të zbuluar qendra vendimmarrjeje të papritura, si dhe për të identifikuar objektiva të rinj për mbikëqyrje dhe eliminim. Superioriteti i shërbimeve të inteligjencës së Izraelit ishte i dukshëm në luftën 12-ditore në qershorin e kaluar, kur shkencëtarë bërthamorë iranianë dhe zyrtarë të lartë ushtarakë u vranë brenda pak minutash në një sulm fillestar. Kësaj i parapriu një rrëzim i paprecedentë ndaj mbrojtjes ajrore të Iranit përmes një kombinimi sulmesh kibernetike, dronësh me rreze të shkurtër veprimi dhe municionesh të drejtuara me precizion të qëlluara nga jashtë kufijve të Iranit.
“Ne u hoqëm të parët sytë,” – tha një zyrtar i inteligjencës për “FT”. Si në luftën e qershorit ashtu edhe tani, pilotët izraelitë kanë përdorur një lloj të veçantë rakete, “Sparrow”, versionet e së cilës janë të afta të godasin një objektiv aq të vogël sa një tavolinë darke nga më shumë se 1.000 km larg, duke dalë jashtë rrezes së veprimit të çdo sistemi të mbrojtjes ajrore iraniane.
Jo të gjitha detajet e operacionit të fundit dihen. Disa mund të mos bëhen kurrë publike, me qëllim mbrojtjen e burimeve dhe metodave që përdoren për të monitoruar objektiva të tjerë. Por vrasja e Khameneit ishte një vendim politik, jo vetëm një arritje teknologjike. Kur CIA dhe Izraeli u informuan se Khamenei do të takohej të shtunën në zyrat e tij pranë Rrugës Pasteur, mundësia për ta vrarë atë, së bashku me kaq shumë zyrtarë të tjerë të lartë iranianë, ishte pikërisht para tyre dhe nuk mund të humbiste, pasi ai nuk ishte në një nga dy bunkerët e projektuar posaçërisht për të.
Zyrtarët e CIA-s thanë se kishte një burim njerëzor që ishte i rëndësishëm për suksesin e misionit dhe siguroi ekzekutimin e saktë të operacionit.