“`html
BIRN: Zgjedhja pa garë e Berishës në PD ngre shqetësime për të ardhmen e opozitës
Sali Berisha, 81 vjeç, një figurë që ka dominuar politikën shqiptare post-komuniste për më shumë se tre dekada, pritet të rizgjidhet kryetar i Partisë Demokratike më 23 maj, pa asnjë rival në garë.
Edhe pse partia më e madhe në opozitë hapi një proces formal për regjistrimin e kandidaturave për kryetar, strukturat drejtuese të kontrolluara nga Berisha nuk i dhanë mundësi rivalëve të mundshëm.
- Ervin Salianji, ish-deputet dhe iniciator i një lëvizjeje të brendshme kritike ndaj Berishës, iu refuzua kandidatura për “mosplotësim kriteresh” dhe u akuzua si vegël e kundërshtarit politik.
- Mereme Sela, një anëtare e partisë pa profil publik, u skualifikua nga gara për “mungesë kontributi të njohur në parti”.
Salianji akuzoi Berishën se me refuzimin e garës po e trajtonte partinë si “pronë personale” dhe jo si një aset publik të ndërtuar me sakrificë nga mijëra demokratë. Ai shtoi se “Kur ndalohet gara, nuk mbrohet partia, por mbrohen interesat e ngushta të një grupi që vetëm ka frikë: ka frikë nga vota, ka frikë nga drejtësia, ka frikë nga e kaluara.”
Në kundërpërgjigje, Berisha i cilësoi zgjedhjet e pritshme të 23 majit si “…garën më të ndershme dhe formën më demokratike të garës që mund të ekzistojë”, duke iu referuar faktit se kryetari do të votohej drejtpërdrejt nga anëtarët e partisë.
Zëdhënësi i Partisë Demokratike, Alfred Lela, përforcoi këtë qëndrim, duke thënë se procesi i kandidimit kishte qenë i hapur dhe i rregullt bazuar mbi kritere, të cilat nuk u plotësuan nga ata që kërkuan të regjistroheshin. Ai shtoi se PD ka një Gjykatë të brendshme që duhet të shqyrtojë çdo ankesë, por deri më tani nuk është paraqitur asnjë.
Zgjedhja formale e Berishës në krye të Partisë Demokratike vjen pas humbjes së thellë të koalicionit opozitar në zgjedhjet e fundit parlamentare të majit 2025. Për ekspertët e politikës, rizgjedhja pa rivalë e Berishës tregon mungesën e demokracisë së brendshme dhe ngre shqetësime për të ardhmen e opozitës.
Afrim Krasniqi, drejtor i Institutit për Studime Politike, theksoi se kjo situatë tregon se Partia Demokratike nuk është demokratike, por “një parti deri diku në funksion të një personi dhe rrethit të tij”.
Fitim Zekthi, analist politik, e sheh mungesën e garës si dëshmi të krizës së Partisë Demokratike, pasi nuk arrin të nxjerrë një kandidat që mund të sfidojë kryetarin aktual. Ai shtoi se partia “bën të njëjtën gjë, me të njëjtën gjuhë, me të njëjtët njerëz, me të njëjtin stil dhe me të njëjtin lidership”, pavarësisht disfatave zgjedhore.
Lela e konsideroi këtë raund zgjedhor si “përgatitja e partisë për fazën tjetër të përballjes me narkoqeverinë”.
Kulti i individit
Sali Berisha, mjek me profesion, u zgjodh për herë të parë kryetar i Partisë Demokratike në shtator 1991. Pas një periudhe si president dhe më pas si kryeministër, ai dha dorëheqjen nga drejtimi i partisë në 2013. U rikthye në vitin 2021, duke rimarrë drejtimin e partisë pas përjashtimit nga Lulzim Basha.
Nën drejtimin e tij të ri, Berisha u përball me një proces hetimor për korrupsion, të cilin e ka kundërshtuar si përndjekje politike.
Krasniqi dhe Zekthi lidhin këmbënguljen e Berishës për të mbajtur drejtimin e partisë me llogaritë e tij të hapura me drejtësinë dhe përdorimin e partisë si “mburojë” politike.
Krasniqi kritikon qasjen e Berishës për ta kontrolluar Partinë Demokratike individualisht, duke argumentuar se “Individi mund të dominojë një parti nëse partia është e fortë, po nëse ajo është e dobët dhe vijon të jetë e dobët siç është PD, nuk është më një faktor politik që të bëhet krah”.
Edhe Zekthi vëren se Partia Demokratike gjendet në një krizë politike më të thellë, me kosto për të ardhmen e saj. Ai shtoi se “Nuk mund të luftosh për pluralizmin, kur çdokënd që është kritik me PD-në e sulmon si të shitur apo si armik.”
Drejtuesit e partive pa debat të hapur dhe në mungesë të rivalitetit politik, si Berisha dhe kryeministri Edi Rama, reflektojnë në nivelin demokratik të vendit. Krasniqi thekson se “Partitë që bazohen në kultin e individit” njësojnë fatin me të dhe historia dëshmon se nuk kanë qenë të suksesshme në afatgjatë.
“`