“`html
Thatësira ul nivelin e Fierzës, 2 muaj pa reshje, prurjet bien në vetëm 40 m³ ujë në sekondë
Temperaturat e larta dhe mungesa e reshjeve po ndikojnë në nivelin e rezervuarit. Prurjet kanë rënë, ndërsa parashikimet për ditët në vijim nuk sjellin ende një ndryshim të dukshëm të situatës.
Vera e gjatë, temperaturat e larta dhe mungesa e reshjeve po lënë gjurmët e tyre edhe në një prej rezervuarëve më të rëndësishëm ujorë të Shqipërisë. Niveli i ujit në liqenin e Fierzës ka nisur të bjerë ndjeshëm, pas muajsh me reshje të pakta dhe temperatura të larta, duke u larguar gjithnjë e më shumë nga kuota maksimale që kishte ruajtur deri në muajin qershor.
Aktualisht, niveli i ujit në liqenin e Fierzës ndodhet rreth 270 metra mbi nivelin e detit, duke qenë afërsisht 26 metra larg kuotës maksimale. Ndërkohë, prurjet në liqen janë rreth 40 metra kub ujë në sekondë, një tregues i ndikimit që periudha e zgjatur e thatësirës po ushtron mbi rezervuarin.
Rënia e nivelit është një pasojë e drejtpërdrejtë e një bilanci të pafavorshëm ujor, ku mungesa e reshjeve dhe temperaturat e larta shtojnë humbjet e ujit, ndërsa prurjet nga lumenjtë dhe burimet ushqyese të liqenit mbeten të kufizuara.
Pavartësisht rënies së nivelit, një pamje që vitin e kaluar tërhoqi vëmendjen e opinionit publik ende nuk është përsëritur. Rrënojat e Kukësit të vjetër nuk kanë dalë mbi sipërfaqen e ujit. Ato mbeten ende të fshehura nën nivelin e liqenit, ndryshe nga një vit më parë, kur tërheqja e ujërave bëri të dukshme pjesë të qytetit të vjetër. Ky fenomen është kthyer ndër vite në një tregues të dukshëm të luhatjeve të nivelit të Fierzës.
Kur ujërat tërhiqen ndjeshëm, historia e qytetit të vjetër shfaqet përkohësisht nga thellësia, duke sjellë në sipërfaqe një peizazh ku ndërthuren kujtesa, hidrocentrali, natyra dhe ndryshimet klimatike.
Sipas parashikimeve meteorologjike, edhe kjo javë pritet të karakterizohet nga temperatura të larta, duke krijuar premisa që niveli i liqenit të vijojë të ulet nëse mungojnë reshjet e konsiderueshme. Një ndryshim i qëndrueshëm i situatës do të kërkonte rikthimin e reshjeve dhe uljen e temperaturave, në mënyrë që prurjet në rezervuar të rriten dhe bilanci ujor të nisë të përmirësohet.
Situata e Fierzës është një tjetër dëshmi e ndjeshmërisë së burimeve ujore ndaj periudhave të zgjatura të thatësirës. Rezervuarët nuk janë vetëm pasqyra ku reflektohet moti; niveli i tyre është një tregues i drejtpërdrejtë i gjendjes së ekuilibrit mes reshjeve, prurjeve dhe konsumit të ujit. Dhe ndërsa liqeni tërhiqet centimetër pas centimetri, ai lë pas një pyetje që shkon përtej shifrave: sa gjatë mund ta përballojë toka një verë që nuk po mbaron dhe një qiell që vazhdon të heshtë?
Albert Vataj
“`