“Kodi” i fshehtë i Piramidës së Madhe: Studimi i ri pretendon se monumenti ruan në përmasat e tij njohuri për Hënën dhe planetët
Piramida e Madhe e Egjiptit mund të ketë fshehur një mesazh të jashtëzakonshëm, jo brenda saj, por në vetë përmasat e monumentit. Një studim i ri i studiueses së pavarur Sefy Levy ngre pretendimin se lartësia, baza, pjerrësia dhe dimensionet e përgjithshme të piramidës formojnë një sistem numerik që mund të ketë ruajtur njohuri të egjiptianëve të lashtë për matematikën, kohën dhe qiellin.
Sipas Levy-t, këto përmasa krijojnë korrespondenca me disa cikle të Hënës, kalendarit dhe planetëve që mund të vëzhgoheshin me sy të lirë. Teoria shkon edhe më tej, duke e paraqitur Piramidën e Madhe jo thjesht si një monument, por si një lloj “dokumentimi në gur” të njohurive astronomike të qytetërimit të lashtë egjiptian.
“Piramida nuk u ndërtua për të zgjatur përgjithmonë sepse përmbante diçka të vlefshme. U ndërtua për të zgjatur përgjithmonë sepse ajo vetë ishte diçka e çmuar”, shkruan Levy në studimin e saj. Në përfundimet e punimit, ajo argumenton se piramida nuk është një “enë” që ruan dijen, por vetë dija e shndërruar në gur.
Për të ndërtuar teorinë e saj, Levy ka analizuar dimensionet e Piramidës së Madhe dhe ka përdorur thyesa të njohura nga matematika e lashtë egjiptiane. Sipas saj, disa prej llogaritjeve prodhojnë numra që i afrohen vlerave të rëndësishme për astronominë.
- Një prej shembujve është numri 27.5, të cilin ajo e lidh me periudhën prej rreth 27.55 ditësh ndërmjet dy perigjeve të njëpasnjëshme të Hënës, pra momentet kur sateliti natyror i Tokës ndodhet më pranë planetit tonë.
- Një tjetër rezultat është numri 70, të cilin Levy e lidh me periudhën prej rreth 70 ditësh gjatë së cilës Sirius nuk ishte i dukshëm në qiell për shkak të afërsisë së tij të dukshme me Diellin, përpara se të rishfaqej. Ajo vëren gjithashtu se rreth 70 ditë lidhen në traditën egjiptiane me procesin e mumifikimit. Megjithatë, kjo përputhje nuk është provë se ndërtuesit e piramidës kishin synuar një lidhje të tillë.
Sipas teorisë, llogaritje të tjera prodhojnë përputhje me cikle të lidhura me Saturnin, Jupiterin, Venusin dhe Marsin. Levy pretendon gjithashtu se disa nga përmasat e monumentit lidhen me vlerat e π dhe raportit të artë.
Për të testuar nëse këto përputhje mund të shfaqeshin edhe rastësisht, Levy krijoi 100 mijë piramida hipotetike të modeluara sipas stilit të Mbretërisë së Vjetër. Në simulim u ndryshuan gjerësia e bazës dhe pjerrësia e anëve, brenda intervaleve që studiuesja i konsideronte të mundshme për arkitekturën e lashtë egjiptiane. Sipas rezultateve të paraqitura prej saj, 2,419 modele, ose rreth 2.4%, shfaqën të paktën po aq përputhje numerike sa Piramida e Madhe. Levy e interpreton këtë rezultat si një argument se përputhjet mund të mos jenë thjesht rastësi. Megjithatë, vetë analiza mbetet pjesë e modelit të saj dhe nuk përbën një konfirmim të pavarur shkencor.
Teoria e numrave është vetëm një pjesë e hipotezës më të gjerë të Levy-t. Ajo e lidh Piramidën e Madhe edhe me mitologjinë e lashtë egjiptiane të krijimit të botës. Në mitin heliopolitan, toka e parë përshkruhet si një kodër që doli nga ujërat fillestare. Kjo kodër njihet si Benben. Levy argumenton se Piramida e Madhe mund të jetë ndërtuar si një përfaqësim simbolik i kësaj kodre të lashtë të krijimit.
Më tej, ajo propozon një lidhje shumë më spekulative me Syrin e Saharasë, një formacion i madh gjeologjik rrethor në Mauritani, i njohur edhe si struktura Richat. Sipas saj, mijëra vjet më parë, kur Sahara ishte shumë më e gjelbër dhe më e lagësht, zona përreth mund të ketë pasur ujë dhe të ketë qenë e banueshme. Levy hipotezon se popullsi të lashta mund të jenë larguar gradualisht nga ajo zonë për shkak të tharjes së Saharasë dhe të kenë lëvizur drejt lindjes, drejt luginës së Nilit. Në këtë interpretim, kujtesa e një vendi të lashtë të origjinës mund të jetë ruajtur më pas në kompleksin e Gizës. Megjithatë, nuk ka prova të drejtpërdrejta që lidhin Syrin e Saharasë me ndërtimin e Piramidës së Madhe apo që vërtetojnë një migrim të tillë të popullsisë.
Interpretimi mbizotërues në egjiptologji është se Piramida e Madhe u ndërtua rreth 4,500 vjet më parë, gjatë mbretërimit të faraonit Khufu, si pjesë e kompleksit të tij funeral. Sarkofagu i granitit, kompleksi monumental dhe elementet e tjera funerare mbështesin interpretimin e saj si monument mbretëror, edhe pse nuk ekziston një provë përfundimtare se vetë Khufu është varrosur brenda saj. Për më tepër, nuk njihet ndonjë tekst i lashtë egjiptian që të thotë se dimensionet e piramidës janë përdorur për të koduar informacione astronomike.
Studimi i Levy-t është publikuar në platformat SSRN dhe Zenodo, por nuk i është nënshtruar një procesi të pavarur shqyrtimi shkencor nga kolegët. Vetë studiuesja ka pranuar gjithashtu se disa prej korrespondencave numerike u identifikuan pasi matjet dhe vlerat që synoheshin ishin tashmë të njohura. Për këtë arsye, pretendimi se Piramida e Madhe është një “kod astronomik” mbetet aktualisht një hipotezë spekulative, dhe jo një përfundim i pranuar nga komuniteti shkencor.