Nën titullin “Babai i tij ishte trajner, por marrëdhënia nuk ishte kurrë e mirë: Një udhëtim në Reșița, qytetin ku lindi Cristian Kivu”, ky artikull na dërgon në Reșița, një qytet rumun i vendosur në malet e qendrore-perëndimore të vendit, për të zbuluar rrënjët e futbollistit dhe trajnerit të njohur, Cristian Kivu. Artikulli përshkruan qytetin, kujtimet e tij dhe lidhjen e thellë me babain e tij, Mircea Kivu, i cili ishte gjithashtu një figurë e njohur në futbollin lokal.
Sheshi kryesor i Reșițës, një vend i hapur dhe plot jetë, është dëshmitar i historive dhe legjendave të qytetit. Ndërsa banorët e moshuar, ish-punëtorë fabrikash që kanë jetuar nën diktaturën e Nicolae Ceaușescu, kujtojnë me nostalgji vitet e kaluara, ata tregojnë gjithashtu për marrëdhënien komplekse mes Mircea dhe djalit të tij, Kristian.
Artikulli thekson një moment vendimtar në jetën e Kivu-s: premtimin që i bëri babait të tij në shtratin e vdekjes, pak para se të shënonte golin e tij të parë profesional në moshën 17-vjeçare. “Unë do të bëhem futbollist dhe do të kujdesem për familjen tonë,” i tha ai babait të tij, disa muaj para se Mircea Kivu të ndërronte jetë. Ky premtim u mbajt, ndërsa Kivu u bë një futbollist i suksesshëm dhe më vonë trajner i Interit.
Rrethanat e vdekjes së Mircea Kivu-s, një ditë para se djali i tij të shënonte golin e parë, ishin të dhimbshme. Funerali i tij u ndoq nga mijëra njerëz, duke treguar respektin dhe dashurinë që komuniteti kishte për të. Familja Kivu nuk ka shumë kujtime materiale nga Mircea, por ai jeton në zemrat e atyre që e njohën.
Aleks Horvath, një banor i Reșițës dhe tifoz i ekipit lokal, shërben si udhërrëfyes dhe përkthyes, duke na futur në kontekstin social dhe historik të qytetit. Ai rrëfen për vështirësitë e jetesës gjatë regjimit të Ceaușescu-s, ku mungesa e të mirave materiale dhe liria ishin të kufizuara. Reșița ishte një nga qytetet e para që u ngrit në rebelim kundër regjimit.
Kivu u rrit në një pallat “sovjetik” në pjesën veriore të qytetit dhe frekuentoi shkollën fillore aty pranë. Edhe kur ishte fëmijë, tregonte talent dhe pasion për futbollin, duke shënuar tre gola edhe pasi kishte thyer një dorë. Ai gjithashtu mori pjesë në veprimtari bamirësie, duke mbledhur donacione për familjet e prekura nga revolucioni.
Marrëdhënia me babain e tij ishte e rreptë. Aleks kujton se babai i tij e detyronte të kthehej në shtëpi me tramvaj nga stërvitjet, edhe pse ai vetë ishte trajneri i tij. Kjo shfaq një distancë dhe mosmiratim që duket se i shoqëroi ata.
Stadiumi i CSM Reșița, skuadra e parë e Kristian Kivu-s, mban emrin e babait të tij, Mircea Kivu. Një bust mermeri në hyrje të tunelit që të çon në fushë nderon memorien e tij. Ky stadium, i cili u përurua në vitin 2010, ishte dëshmitar i fitores 5-1 kundër Ceahlăul Piatra Neamț, ku Kristian shënoi nga penalltia, duke e ngritur menjëherë krahët drejt qiellit në lot, i mbuluar nga shokët e skuadrës. Ai stadium këndoi emrin e tij.
Artikulli përfundon duke përshkruar emocionet e nënës së tij, Mariana, e cila e përshëndeti udhëtimin e djalit të saj me krenari dhe emocione. Histori të tilla na kujtojnë forcën e lidhjeve familjare, sfidat e jetës dhe rrugën e vështirë drejt realizimit të ëndrrave.