Titulli: Më të lodhur, më pak aktivë. Kur duhet të tregojmë kujdes? Të flesh pak të bën të shtosh në peshë
Të flesh shumë pak të bën të shtosh në peshë, siç raporton focus.it. Sipas një studimi të ri, vetëm 80 minuta më pak gjumë për natë gjatë gjashtë javësh janë të mjaftueshme për të shkaktuar një shtim në peshë prej pothuajse një kilogrami. Kjo mund të mos duket shumë, por kur shumëzohet me numrin e netëve “të shkurtra” brenda një viti dhe me numrin e njerëzve që vuajnë nga ky mungesë kronike e gjumit, problemi merr një rëndësi të konsiderueshme.
Një qasje më realiste
Studimet mbi mungesën e gjumit shpesh i nënshtrojnë subjektet reduktimeve të konsiderueshme të gjumit gjatë natës për periudha të shkurtra (p.sh., duke i lejuar ata të flenë vetëm katër orë gjatë natës). Megjithatë, shumica e njerëzve nuk mund të tolerojnë shkurtime kaq drastike të gjumit për një kohë të gjatë. Kështu, studiuesit në Qendrën Mjekësore Irving të Universitetit Columbia zhvilluan një dizajn eksperimental më realist, duke përfshirë njerëz me mungesë të moderuar të gjumit, të cilët flenë 5 ose 6 orë në natë.
Për të simuluar këtë gjendje, e cila prek afërsisht 30% të popullsisë së rritur, shkencëtarët kërkuan nga 95 pjesëmarrës të rritur, të cilët zakonisht flinin 7-8 orë në natë, të vononin orarin e gjumit me 90 minuta për gjashtë javë dhe më pas të ruanin oraret e tyre normale të gjumit për gjashtë javë të tjera. Më pas ata krahasuan parametra të ndryshëm metabolikë (nivelin e aktivitetit gjatë ditës, ndryshimet në peshën e trupit, perimetrin e belit, përbërjen e trupit dhe nivelet e hormoneve të agjërimit) midis secilës periudhë.
Më të lodhur, më pak aktivë
Gjatë fazës së privuar nga gjumi, koha e kaluar ulur u rrit me një mesatare prej 17 minutash. Për gratë dhe burrat në menopauzë, kjo kohë u rrit me një mesatare prej 30 minutash. Në të njëjtën kohë, ndodhi një shtim në peshë prej afërsisht 450 gramësh.
Arsyet e lidhjes midis gjumit të dobët dhe shtimit në peshë nuk janë ende plotësisht të qarta, por studimet e mëparshme nga i njëjti grup kanë identifikuar dy mekanizma të mundshëm. Gratë me një rrezik kardiometabolik më të lartë se normalja, të cilat flenë 80 minuta më pak në natë për gjashtë javë, përjetojnë rezistencë të shtuar ndaj insulinës, një ndjeshmëri të dobët të qelizave ndaj insulinës, që është një pararendës i diabetit të tipit 2. Gjithashtu, pas kufizimit të lehtë të gjumit, pacientët me rrezik të lartë kardiak përjetojnë një fluks të qelizave inflamatore në zemër.
Në përgjithësi, provat e një lidhjeje midis kufizimit të moderuar, por të qëndrueshëm të gjumit dhe gjendjeve të lidhura me obezitetin dhe problemet metabolike po shtohen.